The Day Before Niagara Falls On Friday we gathered all interested and in a convoy of three cars we drove to the falls. The convoy consisted of my parents and Yvonne, Dwayne and Nathan and Luke, Josette and Doug with their twins Celeb and David, Josette's father, Josette's niece and the German exchange student staying with them and then of course Rachel and me! Rachel's parents, Dianne and Dick, weren't able to come along. They were busy. They had to pick up pictures, a wedding dress, a dress shirt and run other errands. Op vrijdag verzamelden we allen die zin hadden en vormden een konvooi van drie autos naar de Niagara watervallen. Het konvooi bestond uit mijn ouders en Yvonne, Dwayne en Nathan en Luke, Josette en Doug met hun tweeling Celeb en David, Josette's vader, Josette's nichtje en de Duitse uitwisselingsstudent die bij hun verblijfd en natuurlijk Rachel en ik! De ouders van Rachel, Dianne en Dick, konden niet mee. Zij waren druk bezig. Ze moesten fotos ophalen, naar de stomerij voor Rachel's jurk en mijn dress shirt en nog andere boodschappen doen. Just before reaching the falls we stopped for lunch at MacDonalds. I learned that when you have a number of kids in the group that this is not a quick exercise. We also had to be back in Chili and Rochester on time because there was another important event planned for the evening: the rehearsal dinner! Vlak voor de watervallen stopten we voor lunch bij MacDonalds. Ik leerde daar dat dat met een group kinderen geen eenvoudige opgave is. We moesten ook weer op tijd terug zijn in Chili en Rochester want er wwas nog een andere belangrijke gebeurtenis die avond: het rehearsal diner! We did the falls from the American side. Local legend has it that the Canadian side is more beautiful as you onto the falls from the other side instead of from the same side as the falls. I thought the American was pretty decent itself. The falls consist of two sets of falls, one is the Horseshoe falls and the other the American falls but I forgot in these pictures which is which :-) We deden de watervallen van de Amerikaanse zijde. Plaatselijke overlevering zegt dat de Canadese kant mooier is omdat je dan van de overkant naar de watervallen kijkt in plaats van aan dezelfde kant als de watervallen, maar ik vond de Amerikaanse kant ook indrukwekkend. De watervallen zijn eigenlijk twee grote watervallen, de Horsehoe waterval en de American waterval maar ik ben vergeten in deze fotos welke welke is :-) As you can see here you can take a boat all the way upstream to the waterfalls or you can put on your rain coat, take the elevator down, climb some more steps and stand at the bottom of the waterfalls. Zoals je kan zien, kan je een boot stroomopwaarts naar de waterval nemen, of je kan je regenjas aantrekken, de lift naar benee nemen, dan een paar trappen af en je staat aan de onderkant van de waterval. As mentioned above the other happening of the day was the rehearsal dinner. This took place in the Daisy Flower Mill restaurant on the southside of Rochester. This was one of the places we looked to have the wedding at but it was booked on the Saturday. When I drove up with my family the Gracies were already there. After introductions in the parking lot - this was the first time the mutual parents met eachother - we all went in and were brought to our table. Zoals ik al zei de andere gebeurtenis van de dag was het rehearsal diner. Dit nam plaats in het Daisy Flower Mill restaurant ten zuiden van Rochester. Dit was een van de lokaties die we overwogen voor de bruiloft maar het was al gereserveerd op zaterdag. Toen ik met mijn familie kwam aanrijden waren Rachel en haar familie er al. Na de introducties in de parkeerplaats - de was eerste keer dat de wederzijdse ouders elkaar ontmoetten - gingen we naar binnen en werden naar onze tafel gebracht. Once seated Dianne said: "Onno, there is a small problem. The drycleaners lost your shirt." "Hmm, " I thought, "that means a quick shopping trip tomorrow morning." Dianne and Rachel were a bit worried but I was just glad that if something had to get lost it was my shirt and not Rachel's dress! Dianne said that the drycleaners were looking for the shirt and that she would go back tomorrow morning to check. Dinner commenced and my father stood up to give a speech. This was unexpected, if only because the English my parents speak is rather limited. At first I was a bit worried, I admit it, but my father gave a very nice speech about Remco Campert - a Dutch writer - and his American wife and then presented Rachel with a book of poems by him. And all this in excellent English. Well done, dad! Toen we eenmaal zaten zei Dianne: "Onno, er is klein probleem. De stomerij is je shirt kwijt!" "Hmm", dacht ik, "dat wordt even snel winkelen morgenochtend". Dianne en Rachel waren wat ongerust maar ik was eigenlijk blij dat als er iets kwijt moest raken dat het dan mijn shirt was in plaats van Rachel's jurk! Dianne zei dat de stomerij nog aan het zoeken waren en dat ze verwachtten dat het shirt morgenochtend er wel zou zijn. Het diner begon en mijn vader stond op om een toespraak te houden. Dit was onverwacht, alleen al omdat het engels van mijn ouders niet zo goed is. Ik was eerst bezorgd, ik geef het toe, maar de toespraak was heel leuk (over Remco Campert en zijn Amerikaanse vrouw) en mijn vader presenteerde Rachel met een gedichtenbundel van Campert. En dit alles in uitstekend engels. Hulde, pa! Later during dinner my mother gave presents to Nathan and Luke, the two oldest boys of Heather. The gifts were... bright red Dutch wooden shoes!! Later tijdens het diner gaf mijn moeder kadootjes aan Nathan en Luke, de twee oudste zoontjes van Heather. De kadootjes waren.... knalrode klompen!! The next morning I had breakfast in the hotel with Joan, Eric and Wouter. During breakfast my cell phone rang. It was Rachel telling me that my shirt was found and that they would deliver it to the reception later that morning. When I got back to my hotel room there was a message: the reception saying that the shirt was here. I picked up the shirt and tried it on. It fit perfectly. I phoned Rachel and told her the shirt was here. And that it fit very well even though it wasn't my shirt! De volgende ochtend had ik ontbijt met Joan, Eric en Wouter. Tijdens het ontbijt ging mijn mobieltje. Het was Rachel die me vertelde dat mijn shirt terecht was en dat het later die ochtend bij de receptie afgegeven zou worden. Terug op mijn hotelkamer was er een berichtje van de receptie dat het shirt er inderdaad was. Ik haalde het shirt op en paste het. Het shirt paste uitstekend! Ik belde Rachel en vertelde haar dat het shirt er was en dat het uitstekende paste zelfs terwijl het mijn shirt niet was!